ironiser
Conjugaison complète du verbe ironiser à l'indicatif, au conditionnel, au subjonctif, à l'impératif et au participe. Modèle aim:er, auxiliaire avoir, 1er groupe.
Fiche grammaticale du verbe ironiser
Définition
- Prendre le ton de l'ironie.
1e groupe — modèle aim:er
Les verbes du premier groupe forment la catégorie la plus régulière et la plus nombreuse du français : plus de 90 % des verbes y appartiennent. Leur conjugaison suit un modèle prévisible, ce qui en fait le point de départ naturel de tout apprentissage. Attention tout de même : quelques verbes en -er présentent des particularités orthographiques (cédilles, accents, doublement de consonne).
Auxiliaire : avoir
Ce verbe se conjugue avec l'auxiliaire avoir aux temps composés, comme plus de 90 % des verbes français. Avec avoir, le participe passé ne s'accorde pas avec le sujet ; il s'accorde uniquement avec le complément d'objet direct lorsque celui-ci est placé AVANT le verbe (cf. « les lettres que j'ai écrites »).
Exemple d'emploi
Ils ironisent ensemble depuis des années.
Conseil : la clé de la conjugaison française est la régularité. Conjuguez ce verbe à voix haute au présent, passé composé et futur chaque jour pendant une semaine ; la forme deviendra automatique. C'est le « testing effect » démontré par Roediger & Karpicke (2006).
Note linguistique
La terminaison -er est héritée de la première conjugaison latine en -are (amare → aimer, cantare → chanter). C'est la conjugaison « vivante » du français : tous les néologismes verbaux adoptent automatiquement ce modèle (googler, tweeter, scroller).
Indicatif
Présent
| j' | ironise |
|---|---|
| tu | ironises |
| il | ironise |
| elle | ironise |
| on | ironise |
| nous | ironisons |
| vous | ironisez |
| ils | ironisent |
| elles | ironisent |
Imparfait
| j' | ironisais |
|---|---|
| tu | ironisais |
| il | ironisait |
| elle | ironisait |
| on | ironisait |
| nous | ironisions |
| vous | ironisiez |
| ils | ironisaient |
| elles | ironisaient |
Futur simple
| j' | ironiserai |
|---|---|
| tu | ironiseras |
| il | ironisera |
| elle | ironisera |
| on | ironisera |
| nous | ironiserons |
| vous | ironiserez |
| ils | ironiseront |
| elles | ironiseront |
Passé simple
| j' | ironisai |
|---|---|
| tu | ironisas |
| il | ironisa |
| elle | ironisa |
| on | ironisa |
| nous | ironisâmes |
| vous | ironisâtes |
| ils | ironisèrent |
| elles | ironisèrent |
Passé composé
| j' | ai ironisé |
|---|---|
| tu | as ironisé |
| il | a ironisé |
| elle | a ironisé |
| on | a ironisé |
| nous | avons ironisé |
| vous | avez ironisé |
| ils | ont ironisé |
| elles | ont ironisé |
Plus-que-parfait
| j' | avais ironisé |
|---|---|
| tu | avais ironisé |
| il | avait ironisé |
| elle | avait ironisé |
| on | avait ironisé |
| nous | avions ironisé |
| vous | aviez ironisé |
| ils | avaient ironisé |
| elles | avaient ironisé |
Futur antérieur
| j' | aurai ironisé |
|---|---|
| tu | auras ironisé |
| il | aura ironisé |
| elle | aura ironisé |
| on | aura ironisé |
| nous | aurons ironisé |
| vous | aurez ironisé |
| ils | auront ironisé |
| elles | auront ironisé |
Passé antérieur
| je | eus ironisé |
|---|---|
| tu | eus ironisé |
| il | eut ironisé |
| elle | eut ironisé |
| on | eut ironisé |
| nous | eûmes ironisé |
| vous | eûtes ironisé |
| ils | eurent ironisé |
| elles | eurent ironisé |
Conditionnel
Présent
| j' | ironiserais |
|---|---|
| tu | ironiserais |
| il | ironiserait |
| elle | ironiserait |
| on | ironiserait |
| nous | ironiserions |
| vous | ironiseriez |
| ils | ironiseraient |
| elles | ironiseraient |
Passé
| j' | aurais ironisé |
|---|---|
| tu | aurais ironisé |
| il | aurait ironisé |
| elle | aurait ironisé |
| on | aurait ironisé |
| nous | aurions ironisé |
| vous | auriez ironisé |
| ils | auraient ironisé |
| elles | auraient ironisé |
Subjonctif
Présent
| que j' | ironise |
|---|---|
| que tu | ironises |
| qu'il | ironise |
| qu'elle | ironise |
| qu'on | ironise |
| que nous | ironisions |
| que vous | ironisiez |
| qu'ils | ironisent |
| qu'elles | ironisent |
Imparfait
| que j' | ironisasse |
|---|---|
| que tu | ironisasses |
| qu'il | ironisât |
| qu'elle | ironisât |
| qu'on | ironisât |
| que nous | ironisassions |
| que vous | ironisassiez |
| qu'ils | ironisassent |
| qu'elles | ironisassent |
Passé
| que j' | aie ironisé |
|---|---|
| que tu | aies ironisé |
| qu'il | ait ironisé |
| qu'elle | ait ironisé |
| qu'on | ait ironisé |
| que nous | ayons ironisé |
| que vous | ayez ironisé |
| qu'ils | aient ironisé |
| qu'elles | aient ironisé |
Plus-que-parfait
| que je | eusse ironisé |
|---|---|
| que tu | eusses ironisé |
| qu'il | eût ironisé |
| qu'elle | eût ironisé |
| qu'on | eût ironisé |
| que nous | eussions ironisé |
| que vous | eussiez ironisé |
| qu'ils | eussent ironisé |
| qu'elles | eussent ironisé |
Impératif
Présent
| (tu) | ironise |
|---|---|
| (nous) | ironisons |
| (vous) | ironisez |
Passé
| (tu) | aie ironisé |
|---|---|
| (nous) | ayons ironisé |
| (vous) | ayez ironisé |
Participe
Présent
| ironisant |
Passé
| [s] m. | ironisé |
|---|---|
| [p] m. | ironisés |
| [s] f. | ironisée |
| [p] f. | ironisées |
Rédigé par
Stéphanie Monteiro
Ingénieure Linguiste & IA
Ingénieure NLP diplômée de l'IDMC (Lorraine), ancienne du CNRS-ATILF spécialisée en morphologie verbale française. Elle garantit la rigueur linguistique du moteur de conjugaison.
- NLP & Morphologie Verbale
- Machine Learning / Deep Learning
- Linguistique Computationnelle
Grand Est, France — Voir le profil complet