infirmer
Conjugaison complète du verbe infirmer à l'indicatif, au conditionnel, au subjonctif, à l'impératif et au participe. Modèle aim:er, auxiliaire avoir, 1er groupe.
Fiche grammaticale du verbe infirmer
Définition
- Affaiblir, diminuer, ôter la force, la valeur d'une chose.
- …
Exemples d'usage
Infirmer l'autorité d'un historien. En termes de Palais,
Infirmer une preuve, un témoignage, Montrer le faible d'une preuve, d'un témoignage.
Voilà une pièce bien probante, qu'on ne saurait infirmer.
1e groupe — modèle aim:er
Les verbes du premier groupe forment la catégorie la plus régulière et la plus nombreuse du français : plus de 90 % des verbes y appartiennent. Leur conjugaison suit un modèle prévisible, ce qui en fait le point de départ naturel de tout apprentissage. Attention tout de même : quelques verbes en -er présentent des particularités orthographiques (cédilles, accents, doublement de consonne).
Auxiliaire : avoir
Ce verbe se conjugue avec l'auxiliaire avoir aux temps composés, comme plus de 90 % des verbes français. Avec avoir, le participe passé ne s'accorde pas avec le sujet ; il s'accorde uniquement avec le complément d'objet direct lorsque celui-ci est placé AVANT le verbe (cf. « les lettres que j'ai écrites »).
Exemple d'emploi
« Infirmer l'autorité d'un historien. En termes de Palais, »
Conseil : la clé de la conjugaison française est la régularité. Conjuguez ce verbe à voix haute au présent, passé composé et futur chaque jour pendant une semaine ; la forme deviendra automatique. C'est le « testing effect » démontré par Roediger & Karpicke (2006).
Note linguistique
La terminaison -er est héritée de la première conjugaison latine en -are (amare → aimer, cantare → chanter). C'est la conjugaison « vivante » du français : tous les néologismes verbaux adoptent automatiquement ce modèle (googler, tweeter, scroller).
Indicatif
Présent
| j' | infirme |
|---|---|
| tu | infirmes |
| il | infirme |
| elle | infirme |
| on | infirme |
| nous | infirmons |
| vous | infirmez |
| ils | infirment |
| elles | infirment |
Imparfait
| j' | infirmais |
|---|---|
| tu | infirmais |
| il | infirmait |
| elle | infirmait |
| on | infirmait |
| nous | infirmions |
| vous | infirmiez |
| ils | infirmaient |
| elles | infirmaient |
Futur simple
| j' | infirmerai |
|---|---|
| tu | infirmeras |
| il | infirmera |
| elle | infirmera |
| on | infirmera |
| nous | infirmerons |
| vous | infirmerez |
| ils | infirmeront |
| elles | infirmeront |
Passé simple
| j' | infirmai |
|---|---|
| tu | infirmas |
| il | infirma |
| elle | infirma |
| on | infirma |
| nous | infirmâmes |
| vous | infirmâtes |
| ils | infirmèrent |
| elles | infirmèrent |
Passé composé
| j' | ai infirmé |
|---|---|
| tu | as infirmé |
| il | a infirmé |
| elle | a infirmé |
| on | a infirmé |
| nous | avons infirmé |
| vous | avez infirmé |
| ils | ont infirmé |
| elles | ont infirmé |
Plus-que-parfait
| j' | avais infirmé |
|---|---|
| tu | avais infirmé |
| il | avait infirmé |
| elle | avait infirmé |
| on | avait infirmé |
| nous | avions infirmé |
| vous | aviez infirmé |
| ils | avaient infirmé |
| elles | avaient infirmé |
Futur antérieur
| j' | aurai infirmé |
|---|---|
| tu | auras infirmé |
| il | aura infirmé |
| elle | aura infirmé |
| on | aura infirmé |
| nous | aurons infirmé |
| vous | aurez infirmé |
| ils | auront infirmé |
| elles | auront infirmé |
Passé antérieur
| je | eus infirmé |
|---|---|
| tu | eus infirmé |
| il | eut infirmé |
| elle | eut infirmé |
| on | eut infirmé |
| nous | eûmes infirmé |
| vous | eûtes infirmé |
| ils | eurent infirmé |
| elles | eurent infirmé |
Conditionnel
Présent
| j' | infirmerais |
|---|---|
| tu | infirmerais |
| il | infirmerait |
| elle | infirmerait |
| on | infirmerait |
| nous | infirmerions |
| vous | infirmeriez |
| ils | infirmeraient |
| elles | infirmeraient |
Passé
| j' | aurais infirmé |
|---|---|
| tu | aurais infirmé |
| il | aurait infirmé |
| elle | aurait infirmé |
| on | aurait infirmé |
| nous | aurions infirmé |
| vous | auriez infirmé |
| ils | auraient infirmé |
| elles | auraient infirmé |
Subjonctif
Présent
| que j' | infirme |
|---|---|
| que tu | infirmes |
| qu'il | infirme |
| qu'elle | infirme |
| qu'on | infirme |
| que nous | infirmions |
| que vous | infirmiez |
| qu'ils | infirment |
| qu'elles | infirment |
Imparfait
| que j' | infirmasse |
|---|---|
| que tu | infirmasses |
| qu'il | infirmât |
| qu'elle | infirmât |
| qu'on | infirmât |
| que nous | infirmassions |
| que vous | infirmassiez |
| qu'ils | infirmassent |
| qu'elles | infirmassent |
Passé
| que j' | aie infirmé |
|---|---|
| que tu | aies infirmé |
| qu'il | ait infirmé |
| qu'elle | ait infirmé |
| qu'on | ait infirmé |
| que nous | ayons infirmé |
| que vous | ayez infirmé |
| qu'ils | aient infirmé |
| qu'elles | aient infirmé |
Plus-que-parfait
| que je | eusse infirmé |
|---|---|
| que tu | eusses infirmé |
| qu'il | eût infirmé |
| qu'elle | eût infirmé |
| qu'on | eût infirmé |
| que nous | eussions infirmé |
| que vous | eussiez infirmé |
| qu'ils | eussent infirmé |
| qu'elles | eussent infirmé |
Impératif
Présent
| (tu) | infirme |
|---|---|
| (nous) | infirmons |
| (vous) | infirmez |
Passé
| (tu) | aie infirmé |
|---|---|
| (nous) | ayons infirmé |
| (vous) | ayez infirmé |
Participe
Présent
| infirmant |
Passé
| [s] m. | infirmé |
|---|---|
| [p] m. | infirmés |
| [s] f. | infirmée |
| [p] f. | infirmées |
Rédigé par
Stéphanie Monteiro
Ingénieure Linguiste & IA
Ingénieure NLP diplômée de l'IDMC (Lorraine), ancienne du CNRS-ATILF spécialisée en morphologie verbale française. Elle garantit la rigueur linguistique du moteur de conjugaison.
- NLP & Morphologie Verbale
- Machine Learning / Deep Learning
- Linguistique Computationnelle
Grand Est, France — Voir le profil complet