incomber
Conjugaison complète du verbe incomber à l'indicatif, au conditionnel, au subjonctif, à l'impératif et au participe. Modèle aim:er, auxiliaire avoir, 1er groupe.
Fiche grammaticale du verbe incomber
Définition
- Être imposé à quelqu'un en parlant d'une Charge, d'un devoir, d'une responsabilité qui retombe sur lui.
Exemples d'usage
C'est à lui que cette tâche incombe.
Il ne s'effraya pas de la lourde charge qui lui incombait.
C'est à vous qu'il incombe de faire cette démarche.
1e groupe — modèle aim:er
Les verbes du premier groupe forment la catégorie la plus régulière et la plus nombreuse du français : plus de 90 % des verbes y appartiennent. Leur conjugaison suit un modèle prévisible, ce qui en fait le point de départ naturel de tout apprentissage. Attention tout de même : quelques verbes en -er présentent des particularités orthographiques (cédilles, accents, doublement de consonne).
Auxiliaire : avoir
Ce verbe se conjugue avec l'auxiliaire avoir aux temps composés, comme plus de 90 % des verbes français. Avec avoir, le participe passé ne s'accorde pas avec le sujet ; il s'accorde uniquement avec le complément d'objet direct lorsque celui-ci est placé AVANT le verbe (cf. « les lettres que j'ai écrites »).
Exemple d'emploi
« C'est à lui que cette tâche incombe. »
Conseil : la clé de la conjugaison française est la régularité. Conjuguez ce verbe à voix haute au présent, passé composé et futur chaque jour pendant une semaine ; la forme deviendra automatique. C'est le « testing effect » démontré par Roediger & Karpicke (2006).
Note linguistique
La terminaison -er est héritée de la première conjugaison latine en -are (amare → aimer, cantare → chanter). C'est la conjugaison « vivante » du français : tous les néologismes verbaux adoptent automatiquement ce modèle (googler, tweeter, scroller).
Indicatif
Présent
| j' | incombe |
|---|---|
| tu | incombes |
| il | incombe |
| elle | incombe |
| on | incombe |
| nous | incombons |
| vous | incombez |
| ils | incombent |
| elles | incombent |
Imparfait
| j' | incombais |
|---|---|
| tu | incombais |
| il | incombait |
| elle | incombait |
| on | incombait |
| nous | incombions |
| vous | incombiez |
| ils | incombaient |
| elles | incombaient |
Futur simple
| j' | incomberai |
|---|---|
| tu | incomberas |
| il | incombera |
| elle | incombera |
| on | incombera |
| nous | incomberons |
| vous | incomberez |
| ils | incomberont |
| elles | incomberont |
Passé simple
| j' | incombai |
|---|---|
| tu | incombas |
| il | incomba |
| elle | incomba |
| on | incomba |
| nous | incombâmes |
| vous | incombâtes |
| ils | incombèrent |
| elles | incombèrent |
Passé composé
| j' | ai incombé |
|---|---|
| tu | as incombé |
| il | a incombé |
| elle | a incombé |
| on | a incombé |
| nous | avons incombé |
| vous | avez incombé |
| ils | ont incombé |
| elles | ont incombé |
Plus-que-parfait
| j' | avais incombé |
|---|---|
| tu | avais incombé |
| il | avait incombé |
| elle | avait incombé |
| on | avait incombé |
| nous | avions incombé |
| vous | aviez incombé |
| ils | avaient incombé |
| elles | avaient incombé |
Futur antérieur
| j' | aurai incombé |
|---|---|
| tu | auras incombé |
| il | aura incombé |
| elle | aura incombé |
| on | aura incombé |
| nous | aurons incombé |
| vous | aurez incombé |
| ils | auront incombé |
| elles | auront incombé |
Passé antérieur
| je | eus incombé |
|---|---|
| tu | eus incombé |
| il | eut incombé |
| elle | eut incombé |
| on | eut incombé |
| nous | eûmes incombé |
| vous | eûtes incombé |
| ils | eurent incombé |
| elles | eurent incombé |
Conditionnel
Présent
| j' | incomberais |
|---|---|
| tu | incomberais |
| il | incomberait |
| elle | incomberait |
| on | incomberait |
| nous | incomberions |
| vous | incomberiez |
| ils | incomberaient |
| elles | incomberaient |
Passé
| j' | aurais incombé |
|---|---|
| tu | aurais incombé |
| il | aurait incombé |
| elle | aurait incombé |
| on | aurait incombé |
| nous | aurions incombé |
| vous | auriez incombé |
| ils | auraient incombé |
| elles | auraient incombé |
Subjonctif
Présent
| que j' | incombe |
|---|---|
| que tu | incombes |
| qu'il | incombe |
| qu'elle | incombe |
| qu'on | incombe |
| que nous | incombions |
| que vous | incombiez |
| qu'ils | incombent |
| qu'elles | incombent |
Imparfait
| que j' | incombasse |
|---|---|
| que tu | incombasses |
| qu'il | incombât |
| qu'elle | incombât |
| qu'on | incombât |
| que nous | incombassions |
| que vous | incombassiez |
| qu'ils | incombassent |
| qu'elles | incombassent |
Passé
| que j' | aie incombé |
|---|---|
| que tu | aies incombé |
| qu'il | ait incombé |
| qu'elle | ait incombé |
| qu'on | ait incombé |
| que nous | ayons incombé |
| que vous | ayez incombé |
| qu'ils | aient incombé |
| qu'elles | aient incombé |
Plus-que-parfait
| que je | eusse incombé |
|---|---|
| que tu | eusses incombé |
| qu'il | eût incombé |
| qu'elle | eût incombé |
| qu'on | eût incombé |
| que nous | eussions incombé |
| que vous | eussiez incombé |
| qu'ils | eussent incombé |
| qu'elles | eussent incombé |
Impératif
Présent
| (tu) | incombe |
|---|---|
| (nous) | incombons |
| (vous) | incombez |
Passé
| (tu) | aie incombé |
|---|---|
| (nous) | ayons incombé |
| (vous) | ayez incombé |
Participe
Présent
| incombant |
Passé
| [s] m. | incombé |
|---|---|
| [p] m. | incombés |
| [s] f. | incombée |
| [p] f. | incombées |
Rédigé par
Stéphanie Monteiro
Ingénieure Linguiste & IA
Ingénieure NLP diplômée de l'IDMC (Lorraine), ancienne du CNRS-ATILF spécialisée en morphologie verbale française. Elle garantit la rigueur linguistique du moteur de conjugaison.
- NLP & Morphologie Verbale
- Machine Learning / Deep Learning
- Linguistique Computationnelle
Grand Est, France — Voir le profil complet