fanfaronner
Conjugaison complète du verbe fanfaronner à l'indicatif, au conditionnel, au subjonctif, à l'impératif et au participe. Modèle aim:er, auxiliaire avoir, 1er groupe.
Fiche grammaticale du verbe fanfaronner
Définition
- Prétendre ouvertement à des actions ou des qualités.
Exemples d'usage
Il a fanfaronné toute la soirée sur sa gentillesse.
1e groupe — modèle aim:er
Les verbes du premier groupe forment la catégorie la plus régulière et la plus nombreuse du français : plus de 90 % des verbes y appartiennent. Leur conjugaison suit un modèle prévisible, ce qui en fait le point de départ naturel de tout apprentissage. Attention tout de même : quelques verbes en -er présentent des particularités orthographiques (cédilles, accents, doublement de consonne).
Auxiliaire : avoir
Ce verbe se conjugue avec l'auxiliaire avoir aux temps composés, comme plus de 90 % des verbes français. Avec avoir, le participe passé ne s'accorde pas avec le sujet ; il s'accorde uniquement avec le complément d'objet direct lorsque celui-ci est placé AVANT le verbe (cf. « les lettres que j'ai écrites »).
Exemple d'emploi
« Il a fanfaronné toute la soirée sur sa gentillesse. »
Conseil : la clé de la conjugaison française est la régularité. Conjuguez ce verbe à voix haute au présent, passé composé et futur chaque jour pendant une semaine ; la forme deviendra automatique. C'est le « testing effect » démontré par Roediger & Karpicke (2006).
Note linguistique
La terminaison -er est héritée de la première conjugaison latine en -are (amare → aimer, cantare → chanter). C'est la conjugaison « vivante » du français : tous les néologismes verbaux adoptent automatiquement ce modèle (googler, tweeter, scroller).
Indicatif
Présent
| je | fanfaronne |
|---|---|
| tu | fanfaronnes |
| il | fanfaronne |
| elle | fanfaronne |
| on | fanfaronne |
| nous | fanfaronnons |
| vous | fanfaronnez |
| ils | fanfaronnent |
| elles | fanfaronnent |
Imparfait
| je | fanfaronnais |
|---|---|
| tu | fanfaronnais |
| il | fanfaronnait |
| elle | fanfaronnait |
| on | fanfaronnait |
| nous | fanfaronnions |
| vous | fanfaronniez |
| ils | fanfaronnaient |
| elles | fanfaronnaient |
Futur simple
| je | fanfaronnerai |
|---|---|
| tu | fanfaronneras |
| il | fanfaronnera |
| elle | fanfaronnera |
| on | fanfaronnera |
| nous | fanfaronnerons |
| vous | fanfaronnerez |
| ils | fanfaronneront |
| elles | fanfaronneront |
Passé simple
| je | fanfaronnai |
|---|---|
| tu | fanfaronnas |
| il | fanfaronna |
| elle | fanfaronna |
| on | fanfaronna |
| nous | fanfaronnâmes |
| vous | fanfaronnâtes |
| ils | fanfaronnèrent |
| elles | fanfaronnèrent |
Passé composé
| j' | ai fanfaronné |
|---|---|
| tu | as fanfaronné |
| il | a fanfaronné |
| elle | a fanfaronné |
| on | a fanfaronné |
| nous | avons fanfaronné |
| vous | avez fanfaronné |
| ils | ont fanfaronné |
| elles | ont fanfaronné |
Plus-que-parfait
| j' | avais fanfaronné |
|---|---|
| tu | avais fanfaronné |
| il | avait fanfaronné |
| elle | avait fanfaronné |
| on | avait fanfaronné |
| nous | avions fanfaronné |
| vous | aviez fanfaronné |
| ils | avaient fanfaronné |
| elles | avaient fanfaronné |
Futur antérieur
| j' | aurai fanfaronné |
|---|---|
| tu | auras fanfaronné |
| il | aura fanfaronné |
| elle | aura fanfaronné |
| on | aura fanfaronné |
| nous | aurons fanfaronné |
| vous | aurez fanfaronné |
| ils | auront fanfaronné |
| elles | auront fanfaronné |
Passé antérieur
| je | eus fanfaronné |
|---|---|
| tu | eus fanfaronné |
| il | eut fanfaronné |
| elle | eut fanfaronné |
| on | eut fanfaronné |
| nous | eûmes fanfaronné |
| vous | eûtes fanfaronné |
| ils | eurent fanfaronné |
| elles | eurent fanfaronné |
Conditionnel
Présent
| je | fanfaronnerais |
|---|---|
| tu | fanfaronnerais |
| il | fanfaronnerait |
| elle | fanfaronnerait |
| on | fanfaronnerait |
| nous | fanfaronnerions |
| vous | fanfaronneriez |
| ils | fanfaronneraient |
| elles | fanfaronneraient |
Passé
| j' | aurais fanfaronné |
|---|---|
| tu | aurais fanfaronné |
| il | aurait fanfaronné |
| elle | aurait fanfaronné |
| on | aurait fanfaronné |
| nous | aurions fanfaronné |
| vous | auriez fanfaronné |
| ils | auraient fanfaronné |
| elles | auraient fanfaronné |
Subjonctif
Présent
| que je | fanfaronne |
|---|---|
| que tu | fanfaronnes |
| qu'il | fanfaronne |
| qu'elle | fanfaronne |
| qu'on | fanfaronne |
| que nous | fanfaronnions |
| que vous | fanfaronniez |
| qu'ils | fanfaronnent |
| qu'elles | fanfaronnent |
Imparfait
| que je | fanfaronnasse |
|---|---|
| que tu | fanfaronnasses |
| qu'il | fanfaronnât |
| qu'elle | fanfaronnât |
| qu'on | fanfaronnât |
| que nous | fanfaronnassions |
| que vous | fanfaronnassiez |
| qu'ils | fanfaronnassent |
| qu'elles | fanfaronnassent |
Passé
| que j' | aie fanfaronné |
|---|---|
| que tu | aies fanfaronné |
| qu'il | ait fanfaronné |
| qu'elle | ait fanfaronné |
| qu'on | ait fanfaronné |
| que nous | ayons fanfaronné |
| que vous | ayez fanfaronné |
| qu'ils | aient fanfaronné |
| qu'elles | aient fanfaronné |
Plus-que-parfait
| que je | eusse fanfaronné |
|---|---|
| que tu | eusses fanfaronné |
| qu'il | eût fanfaronné |
| qu'elle | eût fanfaronné |
| qu'on | eût fanfaronné |
| que nous | eussions fanfaronné |
| que vous | eussiez fanfaronné |
| qu'ils | eussent fanfaronné |
| qu'elles | eussent fanfaronné |
Impératif
Présent
| (tu) | fanfaronne |
|---|---|
| (nous) | fanfaronnons |
| (vous) | fanfaronnez |
Passé
| (tu) | aie fanfaronné |
|---|---|
| (nous) | ayons fanfaronné |
| (vous) | ayez fanfaronné |
Participe
Présent
| fanfaronnant |
Passé
| [s] m. | fanfaronné |
|---|---|
| [p] m. | fanfaronnés |
| [s] f. | fanfaronnée |
| [p] f. | fanfaronnées |
Rédigé par
Stéphanie Monteiro
Ingénieure Linguiste & IA
Ingénieure NLP diplômée de l'IDMC (Lorraine), ancienne du CNRS-ATILF spécialisée en morphologie verbale française. Elle garantit la rigueur linguistique du moteur de conjugaison.
- NLP & Morphologie Verbale
- Machine Learning / Deep Learning
- Linguistique Computationnelle
Grand Est, France — Voir le profil complet